Ani Kardiyak Ölüm
Ani kardiyak ölüm, kalp ve damar hastalıklarına bağlı ölümlerin yaklaşık %50’sinden sorumludur. Çoğu vakada ölüm çok kısa sürede gerçekleşir ve hastaların yaklaşık yarısında olaydan önce belirgin bir belirti görülmez.
Yaş ilerledikçe görülme sıklığı artmakta olup, tüm ölümlerin yaklaşık %10–20’si ani kardiyak ölüm nedeniyle meydana gelmektedir.
Ani Kardiyak Ölümün Başlıca Nedenleri
• Koroner arter hastalığı ve kalp krizi• Ailevi veya sonradan gelişen kalp kası hastalıkları• Kalp kapak hastalıkları• Ciddi ritim bozuklukları• Aort damarının yırtılması (Aort diseksiyonu)
Yüksek Risk Altındaki Kişiler
Ani kardiyak ölüm açısından risk daha yüksek olabilir:
• Daha önce kalp krizi geçirmiş kişiler• Ailesinde ani ölüm öyküsü bulunan bireyler• Kendisinde veya ailesinde ciddi ritim bozukluğu öyküsü olan kişiler• Doğumsal kalp hastalığı bulunan bireyler• Kalp yetmezliği tanısı olan kişiler• Nedeni açıklanamayan bayılma (senkop) atakları yaşayan kişiler
Ani Kardiyak Ölüm Önceden Tespit Edilebilir mi?
Ani kardiyak ölümü %100 kesinlikle önceden tahmin etmek mümkün değildir. Ancak risk grubundaki bireylerin erken tespit edilmesi hayati önem taşır.
Özellikle risk grubunda yer alan kişiler ve profesyonel sporcular düzenli kardiyolojik değerlendirmeden geçmelidir.
Bu değerlendirmelerde uygulanabilecek başlıca testler:
• Elektrokardiyografi (EKG)• Ekokardiyografi (EKO)• Ritim Holter incelemesi• Kardiyak BT veya Kardiyak MR• Koroner anjiyografi• Elektrofizyolojik çalışma
Ani Kardiyak Ölüm Riskini Azaltmak İçin
Ani kardiyak ölüm riskini azaltmak için şu önerilere dikkat edilmelidir:
Düzenli kardiyoloji kontrollerini ihmal etmeyin.
Sağlıklı yaşam tarzı benimseyin.Dengeli beslenme, ideal kiloyu koruma ve düzenli fiziksel aktivite kalp sağlığı için önemlidir.
Sigara ve tüm tütün ürünlerinden uzak durun.
Doktorunuzun önerdiği ilaçları düzenli kullanın.
Kardiyoloji uzmanınız tarafından önerilen koruyucu tedavileri dikkate alın.(ICD – şok veren kalp pili, kateter ablasyonu veya koroner anjiyoplasti gibi)
Gerekli görülmesi halinde genetik testler yapılması önerilebilir.